Չկայացած արձակուրդ

Անցած ամառը այնքան շոգ էր Երևանում,որ նույնիսկ ասֆալտը հալվում էր։Բոլորը փախնում  էին քաղաքից։Մենք էլ որոշեցինք ընտանիքով ուղևորվել մի որևէ հարավային նավահանգիստ։ Մի  օրվա մեջ հավաքվեցինք,նստեցինք ավտոմքենան և ճանապարհվեցինք դեպի Բաթում։ Առաջին իս օրը,մեզ խորը հիասթափություն էր սպասում։Սև ծովը,իհարկե օվկիանոս չէր,բառեխառն եղանակ ոչ մեկս չէինք սպասում։Մակերևույթը պատված էր նավթի փայլուն շերտով,օդը այնքան շիկացած էր ու գոլորշիներով հագեցած,որ շնչելն անհնար էր,մոծակներն էլ օր ու գիշեր մեզ հանգիստ չէին թողնում:Երեք որվա մեջ այնքան նվնվացինք,օֆ ու ուֆ արեցինք,որ հայրիկս ջղայնացավ եվ հետ վերադարձանք Երեվան:

Շնիկը

Եղբայրս իրեն շատ տարօրինակ էր պահում:Պարզվեց,որ նա մի գաղտնիք ունի: Ամեն օր,ճաշից հետո,նա ճաշի մնացորդները փաթաթում անձեռոցիկի մէջ եվ դուրս թռնում տանից:Մի անգամ,խախտելով ավանդույթը,ես ուշացա ճաշից ու թաքնվեցի սանդուղքի ետեվը սկսեցի սպասել:Եղբայրս դուրս եկավ տնից,վախկոտ հայացքով նայեց տան կողմը ու ողղվեց դեպի ցանկապատը:Նա չոքեց գետնին,իրարից հեռացրեց ցանկապատի տախտակները  ու ճեղքից ներս թողեց մի վախվորած շնիկի,բացեց անձեռոցիկը ու սկսեց կերակրել նրան

Վաղ գարուն էր :Դաշտերի ու մարգագետինների դալար կանաչը դեռեվս պատված է ցողով: Վախթանգ պապը առավոտից մինջեվ մթնշաղ աշխատում էր իր այգում փոցխով փխրեցնում է հողը խնամում դեղձենիները ցնցուղով ջրում կանաչեղենի մարգերը Ականդուխտը Վախթանգ պապի թոռնուհին որը թխահեր  մի աղջիկ է այգու մոտակայխում աիբեխ է հավագում:Երեկոյան ընթրիքին նրանց աղցան է սպասում: